Fight Club

Η χώρα αυτή δεν είναι «Ουτοπία». Δεν είναι το φανταστικό νησί του Ατλαντικού Ωκεανού, που έπλασε στο μυαλό του το 1516 ο Άγγλος μελετητής Σερ Τόμας Μορ, με το τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και δικανικό σύστημα.

Είναι η δικιά μας χώρα, η πατρίδα μας. Που τρέχει στην αρχή του μονοπατιού του 21ου αιώνα σκουντουφλώντας και με θολωμένη την όραση. Που έχει 11.000.000 κρίνοντες και άλλους τόσους κρινόμενους. Που ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει. Read the rest of this entry »

Άλλοι μοιράζουν  δώρα, άλλοι επιδόματα, άλλοι συντάξεις, άλλοι φύκια για μεταξωτές  κορδέλες. Ο Νοστράδαμος του κεφαλιού μας είναι πιο τίμιος. Μοιράζει έμπνευση για την κλήρωση του  Τσου Λου. Βοήθειά μας. Read the rest of this entry »

Ένα από τα επιχειρήματα που παίζει πολύ αυτές τις μέρες  από τους «Τενκατικούς μουτζαχεντίν», που έπιναν νερό στο όνομα του  Ολλανδού κι άρχισαν τώρα τα αντικαταθλιπτικά, ήταν και κατά του διαδόχου του: «Πως θα μπορέσει», ισχυρίζονται, «ο Νιόπλιας να κοιτάξει τον Σισέ και τον Ζιμπέρτο Σίλβα στα μάτια;». Έλα μου ντε, πως θα τολμήσει ο «1.60» να την πει στον «1.90»; Read the rest of this entry »

Το κείμενο  αυτό δεν είναι μια ψύχραιμη ανάλυση  της κλήρωσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010. Είναι μία prima vista καταγραφή  που προκύπτει μετά από δεκάλεπτη  προσπάθεια να μυρίσουμε για τα καλά τα νύχια μας, για να μάθουμε ποιες δύο ομάδες από κάθε όμιλο θα περάσουν στους «16».

Κι αν μας κάτσει;
Read the rest of this entry »

Ο λαός αποφασίζει. Ραδιόφωνα, site και εφημερίδες απλώς καταγράφουν τη βούλησή του. Η «ποδοσφαιρική δημοκρατία» φοράει το σμόκιν της και πηγαίνει καμαρωτή στη δεξίωση όπου εννέα λύκοι κι ένα πρόβατο θα ψηφίζουν για να αποφασίσουν τι θα φάνε για δείπνο. Read the rest of this entry »