Fight Club

Στην παγωμένη Καισαρεία ο Άγιος Βασίλης ετοιμάζεται και φέτος να κάνει το χρέος του με τον πατροπαράδοτη διαδικασία που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε από μικροί. Αυτό που είναι ελάχιστα γνωστό όμως, είναι ότι ανάμεσα στις στοίβες με τα γράμματα παιδιών που καλείται να διαβάσει ο άγιος, υπάρχει και ένα μεγάλο χαρτόκουτο με την επιγραφή «ό,τι να ‘ναι» στο οποίο μαζεύονται όλα τα αιτήματα που δεν έχουν να κάνουν με «κλασικά» δώρα, αλλά με διάφορα άλλα πράγματα, όπως τα έχει ο καθένας στο κεφάλι του.

Στο χαρτόκουτο αυτό μπαίνουν στάνταρ και τα γράμματα των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα, όπως τα 4 φετινά που θα διαβάσετε παρακάτω. Ο Άγιος Βασίλης σπάει το κεφάλι του να δει τι θα κάνει μ’ αυτά, γιατί κατά βάσιν είναι πράγματα που ξεπερνούν τις αρμοδιότητές του. Στο τέλος όμως πάντα κάτι βρίσκει να γλυκάνει την καρδούλα τους, χρονιάρες μέρες που ‘ναι. (more…)

Μερικές σκόρπιες σκέψεις, ανήμπορες κι αυτές να καμουφλάρουν την αμηχανία αυτού που παρακολουθεί τα γεγονότα από απόσταση.

-Τα όσα συνέβησαν είναι πρωτοφανή, αλλά μόνο με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Γιατί στην πραγματικότητα ήταν σχεδόν μία απόλυτα λογική ακολουθία.

-Τα όσα συνέβησαν είναι sui generis. Λόγω του χρόνου αντίδρασης στο αρχικό γεγονός. Λόγω μαζικότητας, όχι λόγω της αδιευκρίνιστης και δυσανάγνωστης ποικιλομορφίας των συμμετεχόντων σε αυτά. (more…)

Δεν χωράει αμφιβολία. Ήταν ένα λάθος. Ένα τεράστιο, ασυγχώρητο λάθος. Όχι κύριοι, στο παιχνίδι του Ολυμπιακού δεν θέλαμε να έχουμε στη μετάδοση τον Χρήστο Μεγγλίδη (που τον τιμούμε γιατί είναι μεγάλη μορφή). Δεν θα θέλαμε καν, ακόμα κι αν μας δινόταν η επιλογή, να έχουμε τον «εθνικό μας σπορτκάστερ» για να γελάσει λίγο το χειλάκι μας. Ο σωστός άνθρωπος για την περιγραφή αυτού του παιχνιδιού ήταν ένας: Ο Αλέξης Κωστάλας.

Διότι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας: Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίον θα μπορούσε ο Ολυμπιακός να πάρει αποτέλεσμα σ’ αυτό το γήπεδο, θα ήταν να κατέβει -όχι με την κανονική του ομάδα- αλλά με την ακόλουθη ενδεκάδα:

(more…)