Fight Club

Υπεύθυνες απαντήσεις σε επτά ποδοσφαιρικές ερωτήσεις που μας βασανίζουν: (more…)

Κάπου μέσα στη ζωή, όπως και στις ταινίες πορνό (που άλλωστε είναι βγαλμένες από τη ζωή) υπάρχουν οι Σαδιστές και οι Μαζοχιστές. Όπως λέει και το παλιό ανεκδοτάκι, ο μαζοχιστής λέει στο σαδιστή «χτύπα με, μαστίγωσέ με, ταπείνωσέ με…». Κι ο σαδιστής απαντάει «όχι…». Στο ελληνικό ποδοσφαιρικό μαγευτικό στερέωμα, σ’ αυτή την παραγωγή χολιγουντιανών προδιαγραφών που κόβει την ανάσα και παραλύει τις αισθήσεις (καλά δεν τα λέω κύριοι της Σούπερ Λίγκ;) υπάρχουν και μαζοχιστές και σαδιστές. Και υπάρχει και η ΑΕΚ να απολαμβάνει το θέαμα. (more…)

Η δημοκρατία τρέφεται με γιαούρτια. Όχι γιατί κάνει δίαιτα και πρέπει να ισορροπήσει τη διατροφή της. Ούτε διότι γουστάρει να αυτοσαρκάζεται. Δεν νοιάζεται για την υγεία της η δημοκρατία. Ούτε αυτοί που αποφασίζουν ότι χρειάζεται ασβέστιο. Αυτοί μόνο να εκτονωθούν θέλουν. Να βάλουν σε εφαρμογή το εθιμικό δίκαιο που έχουν στο κεφάλι τους. Aλλοι πετάνε τούρτες, κάποιοι ανοίγουν κεφάλια έχοντας τον ίδιο σκοπό. Αυτός που πετάει γιαούρτια όμως διαφέρει από τους υπόλοιπους: είναι ο «μικρός Μήτσος» του Λαζόπουλου, αυτός με τις βυσσινί πιτζάμες, που αποφάσισε να κάνει την αναίμακτη επανάστασή του. (more…)

Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, υπάρχει το «δεν θέλω» και υπάρχει και το «δε μπορώ». Όσο για το ποίημα που μας έλεγαν οι γονείς μας όταν ήμασταν μικροί, ότι «δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει μόνο δεν θέλω», μη δίνετε και πολύ σημασία. Αυτό εξυπηρετούσε συγκεκριμένες σκοπιμότητες, όπως π.χ. να μη γίνουμε ρέμπελοι και παρτάλια της κοινωνίας. Μεγαλώσαμε όμως και καταλάβαμε. Στις περιπτώσεις μάλιστα που υπάρχει συνδυασμός και των δυο μαζί, το αποτέλεσμα είναι «μπιγκ καταστρόφα» που λέει κι αυτός ο σοφός κύριος, ο Ντμίτρι Σέλουκ. (more…)

Η γεύση της αδρεναλίνης στο στόμα δεν είναι ευχάριστη. Είναι μεταλλική, έρχεται ξαφνικά απ’ τον οισοφάγο και ποτίζει τα ούλα. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα τη νιώθεις σχεδόν σαν σκουριά που απλώνεται. Αντί όμως να σε διαβρώσει, σε κάνει -για λίγο έστω- να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Ειδικά όταν είσαι σε κατάσταση προχωρημένης άμυνας, η αδρεναλίνη δρα ως φυσικό ναρκωτικό. Σε ωθεί να απομακρυνθείς από «τα σκοινιά» στα οποία σε έχει στριμώξει ο αντίπαλος και να αντιμετωπίσεις την κατάσταση πανικού που σε περιβάλλει και απειλεί την ίδια σου την ύπαρξη. (more…)