Ποιος είναι ο πιο…;
Στις 27 Ιανουαρίου η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS), δημοσίευσε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για τον «πιο δημοφιλή παίκτη για το 2009 σε όλο τον κόσμο».
Η είδηση βρήκε χώρο στα ελληνικά ΜΜΕ όχι τόσο για το ασαφές του τίτλου και των κριτηρίων της, όσο για το ότι ο Μίχαλ Ζεβλάκοφ κατέλαβε την 4η θέση μεταξύ 115 υποψηφίων. Και πριν βιαστείτε να πείτε «σιγά, μόνο οι Πολωνοί θα ψήφισαν», χρήσιμο θα ήταν να ξέρετε ότι ψήφισε συνολικά ένα πλήθος 908.278 ανθρώπων από 182 χώρες…
Εμείς ομοσπονδία δεν είμαστε, ούτε μπορούμε να οργανώσουμε τέτοιες «υπερπαραγωγές». Μπορούμε όμως, αφουγκραζόμενοι το αισθητήριο του «κυρίαρχου λαού», να δώσουμε τις δικές μας αντίστοιχες τρεις «πρωτιές» σε όσους πραγματικά τις αξίζουν, με το έργο που έχουν «καταθέσει» στα ποδοσφαιρικά γήπεδα.
Πιο δημοφιλής τουρίστας της τελευταίας δεκαετίας στο ελληνικό πρωτάθλημα:
Οι υποψηφιότητες ήταν πολλές, από Νούνιεζ και Μέντεζ, μέχρι Νταλα Μπόνα και Βενγλίνσκι. Στο βιράζ όμως, δύο ήταν αυτοί που ξεχώρισαν κι αυτοί έδωσαν τη μάχη στην τελική ευθεία: Ο «ατσαλάκωτος» Ζούλιο Σέζαρ και ο «το μικρό μου όνομα είναι μέγκενη» Έρβιν Λέμενς.
Η μάχη ήταν σώμα με σώμα κι έμελλε να κριθεί στο φώτο-φίνις με νικητή τον «ξανθό άγγελο» του Ολυμπιακού. Ο Βέλγος τερματοφύλακας πήρε τη νίκη διότι ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2005, στην τρυφερή ηλικία των 29 ετών, και το μόνο που κατάφερε στη σεζόν που ακολούθησε ήταν να παλεύει διαρκώς με τον Κλεόπα Γιάννου για το ποιος θα ήταν ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας που θα ακολουθούσε την αποστολή και θα ζέσταινε τον Νικοπολίδη στην προθέρμανση.
Η αλήθεια είναι ότι κατόρθωσε να γίνει ανέκδοτο στα χείλη των ποδοσφαιρόφιλων από την περίοδο των φιλικών -όπου δεν έπιανε ούτε βαλσαμωμένο κοράκι- και παίρνει το «μπόνους», διότι κατόρθωσε να διατηρήσει το ίδιο επίπεδο «φήμης» μέχρι την αποχώρησή του.
Πιο δημοφιλής σουτέρ «ορθής γωνίας» στο ελληνικό πρωτάθλημα:
Κατηγορία για μυημένους. Το σουτ «ορθή γωνία» είναι αυτό που επιτυγχάνεται σε κίνηση, όταν ο επιθετικός σηκώνει το πόδι με το οποίο κλωτσάει την μπάλα τόσο ψηλά ώστε αυτό να δημιουργεί τουλάχιστον ορθή γωνία (και σε εξαιρετικές περιπτώσεις αμβλεία) με το σώμα του.
Λόγω σωματοδομής, οι παίκτες που κατά κόρον μπορούν να επιχειρήσουν αυτού του είδους τα σουτ είναι οι υψηλόσωμοι Αφρικανοί. Κι ενώ κατά καιρούς έχουμε δει σουτ-διαμάντια του είδους από παίκτες όπως ο Αγκάλι, ο Μπουβάλ, ο Αμπονσά, ο Σισέ, ο Έντι Τζόνσον (new entry) και άλλους, τα αδιαφιλονίκητα πρωτεία ανήκουν στον πρώην επιθετικό του Άρη Ντόργκε Κουεμάχα, οι «οβίδες» του οποίου είτε τρύπαγαν τα δίχτυα είτε κατέληγαν στον Θερμαϊκό.
Πιο δημοφιλής βρισιά σε κερκίδα αγώνα ελληνικού πρωταθλήματος:
Ειδικότης μας. Στα γήπεδα της Superleague θα ακούσεις ό,τι πιο «προχώ» στον τομέα της «μπινελικής». Βρισιές χειμαρρώδεις, ακατάσχετες, εκτοξευμένες κατά παντός υπευθύνου και ανευθύνου.
Μάνες, πατέρες, και λοιποί συγγενείς παικτών, προπονητών, διαιτητών, βοηθών διαιτητών, προέδρων, παραγόντων κ.ο.κ. είναι στην ημερήσια διάταξη της «έκφρασης οργής» του οπαδού, ο οποίος απλώς αποφασίζει ποιον/α έχει όρεξη να «βατέψει» τη στιγμή που ανοίγει το στόμα του. Στην πραγματικότητα βέβαια οποιαδήποτε απόπειρα καταγραφής των χυδαιολογιών που ακούγονται από τις κερκίδες δεν χωράει σ’ ένα κείμενο. Είναι έργο ζωής ενός κορυφαίου λαογράφου και οφείλει να δημοσιευτεί τουλάχιστον σε 10 δίτομες συνέχειες.
Για την «απονομή» μας όμως, θα καταγράψουμε την πιο χαρακτηριστική «βρισιά απελπισίας» που έχει ακουστεί: Αυτή με αποδέκτη τον Κριστιάν Καρεμπέ -και την σύζυγό του Αντριάνα Σκλεναρίκοβα κάπου παραδίπλα- είναι αμίμητη: «Α, ρε σαβουρογ@μη…». Game, set και match στον κύριο…