Και οι 7 ήταν υπέροχοι (αλλά περιττοί)
Πριν λίγες μέρες η ΑΕΚ ανακοίνωσε σε 7 ποδοσφαιριστές της ότι είναι λίγο-πολύ ανεπιθύμητοι. Η ανακοίνωση αυτή ήταν συνδυασμός της αγωνιστικής εκτίμησης της ομάδας για τους συγκεκριμένους παίκτες, με την ανάγκη για μείωση του ρόστερ (και το ταυτόχρονο οικονομικό κέρδος που προκύπτει απ’ αυτήν).
Το γεγονός ότι, με καθαρά ποδοσφαιρικά κριτήρια, όλες οι επιλογές δείχνουν επί το πλείστον ορθές (για Ιορντάκε, Άρτσε, Χουανφράν ούτε συζήτηση, τον Ρίκκα τον έφαγε ο τραυματισμός του, Ενσαλίβα, Γιαχάγια και Παυλής δείχνουν «λίγοι»), αυτομάτως κοιλοπονά το επόμενο ερώτημα: Αν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αποφάσιζαν για κάποιο λόγο να κάνουν την ίδια κίνηση, πόσοι παίκτες από κάθε ομάδα θα μπορούσαν να μπουν άμεσα στη «λίστα του στυλίστα» και γιατί;
Ολυμπιακός: 4
Πάβελ Κόβατς: Ο σεβάσμιος 36χρονος Σλοβάκος τερματοφύλακας έχει κατορθώσει στον ενάμισι χρόνο παρουσίας του στην ομάδα να γίνει πιο αόρατος κι από τζάμι που το έχεις περάσει τρεις φορές με Ajax. Ούτως ή άλλως είχε αποκτηθεί για τρίτος τερματοφύλακας, φέτος έχουμε τέσσερις, το συμβόλαιό του λήγει το καλοκαίρι, οπότε ιδού η χρυσή ευκαιρία να πάει στην ευχή του θεού.
Ντιντιέ Ντομί: Ο Γαλλοαϊτινός άερινος full back, με μία όλη κι όλη συμμετοχή φέτος, κατόρθωσε το καλοκαίρι να πάρει συμβόλαιο για 1+1 χρόνο, χωρίς κανείς να καταλάβει ποιος έδωσε το «ok». Επειδή όμως αγωνιστικά υπολογίζεται λιγότερο κι απ’ τον Χουανφράν και την ίδια ώρα εισπράττει γύρω στα 4 «κατοστάρικα» ίσα-ίσα για να συμπληρώνει τα εσωτερικά διπλά, χρήσιμο για όλους θα ήταν να πειστεί ότι -λίγο πριν κλείσει τα 32 του- πρέπει να επιστρέψει στη Γαλλία, στην Παρί σεν Ζερμέν ας πούμε -εκεί που πέρασε επτά υπέροχα χρόνια, και να ολοκληρώσει την καριέρα του με δόξα και τιμές.
Τάσος Πάντος: Δεν θα βρεις άνθρωπο να πει κακό λόγο για τον «Παντούρου». Ωστόσο, αν έπρεπε η ομάδα να κάνει την καρδιά της πέτρα, θα του έλεγε ότι λόγω ηλικίας (34) και λήξης συμβολαίου το ερχόμενο καλοκαίρι, είναι ίσως ώρα να γυρίσει σαν άρχοντας στην Προοδευτική, να λατρευτεί κι εκεί 1-2 χρόνια ακόμα και μετά να επιστρέψει στο «λιμάνι» ως μέλος του τεχνικού τιμ.
Γιώργος Κατσικογιάννης: Μεταξύ μας τώρα, αν οδεύεις προς τα 23 και θεωρείσαι ακόμα «συμπλήρωμα» για τη 18άδα και «ταλέντο» (όταν οι υπόλοιποι ταλαντούχοι στην ομάδα είναι 3-4 χρόνια μικρότεροί σου), το καλύτερο είναι να παραδεχτείς στον εαυτό σου ότι δεν είσαι ΤΟΣΟ καλός και να ψάξεις να βρεις μια ομάδα να παίξεις μπάλα και να κάνεις την καριέρα που πραγματικά αναλογεί στα προσόντα σου.
Παναθηναϊκός: 4
Γιόσου Σαριέγκι: Ο «ήρωας του Μιλάνου» είναι αλήθεια ότι δεν χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης. Έχοντας καβατζάρει πια τα 31, και παρά τις 70 συμμετοχές του την τελευταία διετία στην ομάδα, ο τίμιος Γιοσού για κάποιο λόγο δεν υπολογιζόταν ποτέ ως βασικός. Μια λοιπόν που το συμβόλαιό του εκπνέει σε λίγους μήνες και μια που ο ΠΑΟ θα πάρει στόπερ ουσιαστικά στη δική του θέση (αφού Βύντρα, Καντέ και Μπιέρσμιρ μένουν) και είναι για να φεύγει, ας το κάνει λίγο νωρίτερα. Κι ας επιστρέψει στο Μπιλμπάο για να συνθέσει μαζί με τον Αμορεμπιέτα το δίδυμο που θα οδηγήσει την αγαπημένη του Αθλέτικ στο Europa Cup ή (γιατί όχι;…) στο Champions’ League της επόμενης σεζόν.
Φίλιππος Δάρλας: Τι πιο θλιβερό από το να παίζεις ξέροντας ότι είσαι η έσχατη επιλογή. Τι κρίμα να μην έχεις κάνει την καριέρα που όλοι περίμεναν μπαίνοντας στον 27ο χρόνο της ζωής σου. Τι άδικο να σε θεωρούν σχεδόν τόσο ανεπαρκή μπακ-χαφ όσο τον συμπαίκτη σου Γκάμπριελ. Μωρέ χίλιες φορές στον ΠΑΟΚ, παρά βουτηγμένος στη γκρίνια και την αμφισβήτηση…
Γιούρκας Σεϊταρίδης: Αφού δεν μπορεί το παληκάρι… (μόλις δει μηχανή να τον περνάει «σουζάτη» με 265 χ.α.ω. στην εθνική τα ξεχνάει όλα…)
Αλέξανδρος Τζιόλης: Δεν τον θέλουν, δεν τους θέλει, υποφέρουν κι υποφέρει.